புதைந்த ரகசியங்கள்....

அக்காவிற்கு குழந்தை பிறந்திருக்கிறது.

புத்தன் போல

தூங்கிக்கொண்டே அவன் சிரிக்கையில்,

வலி நிறைந்த கண்களோடு

அவனையே ரசித்துக் கொண்டிருக்கிறாள்.

சத்தியமாக அவனின் சிரிப்பினில்

அவள் வேறு எதையோ கண்டுக்கொண்டிருக்கிறாள்.

எப்போதும் அவள் காதுகளில்

இசை ஒலித்து கொண்டேயிருக்கிறது.

குழந்தையின் அருகில் படுத்து

சில பாடல்களையும் முணுமுணுத்துக்கொள்கிறாள்

எத்தனை நாள் தாகமோ இது

நிதானமாக அனுபவித்து கொண்டிருக்கிறாள்.

சாளரத்தில் முகம் புதைத்து

முன்பு போலவே

கனவினில் மிதக்கிறாள்.

நினைவு திரும்புகையில்

முகமும் நனைந்திருக்கிறது.

பூங்குழலியை தான்

பிடிக்கும் அவளுக்கு.

ஆனால் இப்போதெல்லாம்

நந்தினியைப் பற்றியே அதிகம் பேசுகிறாள்

என்ன ஆயிற்று என்று கேட்க

எனக்கு மனமே வரவில்லை.

என்றோ இழந்த ஒன்றுடன்

இன்று வாழ்ந்துக் கொண்டிருக்கிறாள்

என்பது மட்டும் புரிகிறது எனக்கு.

எல்லாம் முடிந்து,

தன் வீட்டிற்கு செல்லும்போது,

யாழியுடன் பேசினாயா

என வினவுகிறாள்.

அவளுக்காகவே சொல்கிறேன்

எனக்கு இப்போதெல்லாம்

ஆதித்த கரிகாலனை தான்

பிடித்திருக்கிறது அக்கா…

துளித் துளியாய் - 66

துளித் துளியாய் - 65

யாழிக்கு கவிதைகள்

ஆசை முகம் முழுதாய்

நினைவினில் இல்லை யாழி

ஏதோ ஒரு உருவத்தை

நீ தான் என நினைத்து

என் கனவுகளை

தினமும் வளர்த்துக் கொள்கிறேன்.

இடைவிடா மழையும்

குளிர்காற்றும் வீசும் இவ்விரவினில்

அறையெங்கும் விரவுகிறது,

ஒரு நிசப்தமான தனிமை

ஒரு மூலையில் எனைக்கிடத்தி

இமைகளுக்குள் திவளைகளை திணித்து

மனதினில் வலியை பரப்புகிறது

இந்த கொடூர தனிமை

எனக்கு வேறு வழியேயில்லை யாழி,

நான் உன்னை நினைத்தே ஆகவேண்டும்

நினைத்த மாத்திரத்தில்

கரைந்துவிடக் கூடியதா உன் நினைவுகள்,

வெடித்து அழ வேண்டும் போலிருக்கிறது.

நான் அழுதுவிடலாம்,

யாரும் என்னை தடுக்கப்போவதில்லை

ஆனால் உனக்காக நான் அழப்போவதில்லை

இமைகளை எரிக்கட்டும் உன் நினைவுகள்

அதற்காக நான் கலங்க போவதில்லை

ஆனால், ஒரேஒரு முறை

உன்னை காணவேண்டும்,

ஒரேஒரு முறை,

உந்தன் உச்சிமுகர வேண்டும்

போதும் யாழி,

இந்த தனிமையினை போக சொல்,

முடியவில்லை அழுதுவிடுவேன் போலிருக்கிறது

சீக்கிரம் விடிய சொல்

உனக்காக அழுதிட எனக்கு பிடிக்கவில்லை

சீக்கிரம் விடிய சொல்

அழகும் அமைதியும்

முன்பெல்லாம் 

நீ அடிக்கடி கண்ணில் தென்படும்

அந்த மாட வீதிகளில்

சுற்றிக் கொண்டிருப்பேன்

என்றாவது

நீ எதிரெதிர் வருகையில் 

சின்னதாய் 

ஒரு புன்னைகை புரிவாய் 

அந்த புன்னகையின் 

பிம்பத்தை 

அப்படியே அடி மனதில் 

பதிவிறக்கம் 

செய்து விடுவேன்

அவ்விடம் விட்டு

நீ கடந்ததும் பரவும் 

உன் ஸ்பரிசத்தின் வீரியம் 

என் மூச்சினில் ஏறிடும் அந்நேரம்

உன் மணம் சென்றிடும் 

தடம் சென்றிடுவேன்

என் மனம் நின்றிட 

இடம் தேடிடுவேன்.

பார்க்க

முடியாது என்று தெரிந்தும்  

அதே போன்றதொரு 

அழகிய நினைவுகளுடனே 

அன்றும் அந்த வீதிகளில்

சுற்றிக் கொண்டிருந்தேன்

கொடுக்கப் போவதில்லை 

என்று தெரிந்தும் 

உனக்காக வாங்கிய 

ஆறேழு பரிசுகள்

பேசப்போவதில்லை 

என்று தெரிந்தும் 

உனக்காக மனனம் செய்த 

நாலைந்து கவிதைகள்

வரப்போவதில்லை என்று 

தெரிந்தும் நீ வந்திறங்கும் 

பேருந்து நிலையத்தில்

அட்டையாய் ஒட்டிக் 

கொண்டிருந்தேன்

கொடுத்துவிட்டு பேசுவதா

பேசிவிட்டு கொடுப்பதா

என்று குழம்பியதில்

நீ வரும் பேருந்து 

என் முன் வந்து நின்றது

தேடி அலைந்ததில் உன்னைத் 

தொலைத்ததுதான் மிச்சம்

நேரங்கள் கடந்தோடி என்னை 

இழந்ததுதான் மிச்சம்

அன்று ஏனோ  நீ வரவில்லை

மாடர்ன் டே கம்யூனிஸ்ட்

சகா, இங்க உட்காரலாமா…

சகாவா…?

சக குடிமகன சகானு சொல்றது தப்பு இல்லையே…!

ஓ! நீங்க அப்பிடி வரீங்க… உட்காருங்க, எனக்கும் கம்பெனி இல்லாம போர் அடிக்குது. நான் கூட அன்பே சிவம் கமல் மாதிரி கம்யூனிஸ்ட்டோனு நினைச்சுட்டேன்.

கிட்டதட்ட அப்படித்தான்னு வைச்சுக்குங்களேன்.

ம்ம்… எங்க வொர்க் பண்றீங்க…

வேலை தேடுறது தான், இப்போதைக்கு என் வேலை.

பாத்தா, காலேஜ் முடிச்சு ரெண்டு, மூணு வருசம் ஆனா மாதிரி இருக்கு. இன்னுமா வேலை தேடுறீங்க…

இல்ல சகா, நாலு அஞ்சு கம்பெனி மாறியாச்சு. எந்த இடத்துலயும் நமக்கு செட் ஆகல. ஐ.டி முழுக்க சுயநலவாதிங்க தான்  நிறைய இருக்காங்க. அவங்க கூட என்னால இணைஞ்சு வேலை செய்ய முடியல.

ஹல்லோ…, எங்கள பாத்தா உங்களுக்கு செல்ஃபிஷ் மாதிரி இருக்கா…

அப்படி இல்ல சகா…, இப்போ உங்க நண்பர் ஒருத்தர், உங்களுக்கு ரொம்ப பழக்கம், அவர் ஒரு வொர்க்கஹாலிக்னு வைச்சுக்கங்களேன்.

வொர்க்கஹாலிக்கா அப்பிடினா…!?

ஆல்கஹால்க்கு அடிமை ஆனா ஆல்கஹாலிக், வொர்க்குக்கு அடிமை ஆனா வொர்க்கஹாலிக்.

ஓ.கே. காட் இட். கன்டினியூ…

இன்னொரு நண்பர் இருக்கார், அவர் சுமார்ட் வொர்க்கர். எல்லா வொர்க்கையும் அந்த நண்பர்ட்ட கொடுத்துட்டு, இவருக்கு தெரிஞ்ச நல்ல இங்க்லீஷ்ஷ வைச்சு எல்லா மீட்டிங்க்லயும் நல்லா பேசி, நல்ல பேரு எடுத்துட்டு போயிருவார். இப்போ அப்ரைசல் டைம்ல யாருக்கு நல்ல ரேடிங்க் கொடுப்பாங்க.

மேனஜரியல் பாயிண்ட் ஆப் வியூல இருந்து பாக்குறப்போ கண்டிப்பா சுமார்ட் வொர்க்கற்கு தான் அதிகம் கொடுப்பாங்க. ஏன்னா மீட்டிங்கல அவன் விவரிச்சு சொல்றத வச்சு அவன் தான் அத பண்ணி இருப்பான்னு மேனஜர் நினைப்பான். பின்னாடி ஹார்ட் வொர்க் பண்ணவன பத்தி அவனுக்கும் ஒன்னும் தெரியாது.

அப்சலூட்லி…, அந்த சூழ்னிலைல நீங்க இருந்தா என்ன பண்ணுவீங்க.

கண்டிப்பா நான் அந்த சிச்சுவேசன்ல இருக்க மாட்டேன், ஏன்னா ஐ ஆம் ஒன் ஆப் தி சுமார்ட் வொர்க்கர்.

நான் என்ன பண்ணேன் தெரியுமா… நேரா அவன மேனஜர்க்கிட்ட அழைச்சுட்டு போயி, ஏன் இவனுக்கு ரேடிங்க் கொடுக்கலுனு கேட்டேன். எனக்கு சிம்பிளா ஒரு லெட்டர கொடுத்து வெளில அனுப்பிட்டாங்க, ஆனா அவனுக்கு கான்ஃபடென்சியல் விசயத்த வெளில சொல்லிட்டான்னு, ப்ளாக் மார்க் வைச்சு, எந்த கம்பெனிலயும் ஜாயிண்ட் பண்ணவிடாம பண்ணிட்டாங்க. தன்னுடைய சம்பளத்த பத்தி தன்னுடைய நண்பர்ட்ட பேசுறது கான்ஃபடென்சியல்னா எங்க சார் போறது. அதனால தான் ஒரு தொழிற்சங்கம் ஆரம்பிச்சு, இதெல்லாம் தட்டிக்கேட்டுட்டு இருக்கோம்.

“சோ… நீங்க ஒரு கம்யூனிஸ்ட்…, கார்ப்பரேட் கம்யூனிஸ்ட். நல்லா இருக்கு… கார்ப்பரேட் கம்பெனிகள்ல புரட்சி பண்ற, புரட்சி பாய்ஸ்.  போன வருசம் ஒரு படம் வந்துச்சே, அதுல இட்லி கம்யூனிசம்னு ஒன்னு சொன்னாங்களே, அதவிட இது நல்லா இருக்கு… கார்ப்பரேட் கம்யூனிஸ்ட்.” சொல்லிவிட்டு மிச்சமிருந்த கோப்பை மதுவை முழுதாக குடித்தான் கேன்டி….

கேன்டி, கந்தசாமி என்ற தன் பெயரை கார்ப்பரேட் உலகத்திற்காக கேன்டி என்று மாற்றிக் கொண்ட, ஒரு பன்னாட்டு கம்பெனியின் உயர்நிலை ஊழியர். பத்து வருடத்திற்கும் மேலான கார்ப்பரேட் அனுபவம். கொஞ்சம் வெள்ளரிகளையும், சில க்ரீன் சாலட்களையும் சைட்-டிஷ்ஷாக சாப்பிட்டுவிட்டு நிதானமாக தன் பேச்சை தொடர்ந்தார். எந்த கம்பெனில வேலை பாத்தீங்க…?

இது இந்த ஒரு கம்பெனில மட்டும் நடந்த விசயம் இல்ல சகா, நிறைய கம்பெனில பாத்தாச்சு.., எல்லா கம்பெனிகளிலேயும் எல்லா கங்காணிகளும் ஒரே மாதிரி தான் இருக்காங்க. சில கம்பனிகள்ல, என்ன காரணம்னு கூட சொல்லாம வெளில அனுப்பிட்டாங்க. நான் வேலை பாத்த கம்பெனிலலாம் ஆஃபர் லெட்டர்லாம் கிடையாது, நாளைக்கு வந்து ஜாயின் பண்ணிக்கோங்கனு சொல்வாங்க, நானும் போவேன், ரெண்டு மூணு மாசம் போகும் சாலெரி கொடுக்க மாட்டாங்க, ஏன்னு கேப்பேன், வெளில அனுப்பிடுவாங்க. தட்ஸிட். அப்புறம் வழக்கம் போல ரெஸ்யூம் அப்டேட், கம்பெனிகள், ட்ராஃபிக், கடன் பிரச்சனை, கடல் காத்து, ஃபேஸ்புக்ல சமூக பிரச்சனை, வாட்ஸப்ல காதல் பிரச்சனைகள்னு ஓடிட்டு இருக்கு. தன் கையிலிருந்த கோப்பையை விரக்தியாக பார்த்தபடியே சொல்லிமுடித்தான் அந்த கம்யூனிஸ்ட்.

அப்ப நீ கம்யூனிஸ்ட் இல்ல… ஒரு ரெஸ்யூம் அப்டேட்டர் என்று சொல்லிவிட்டு அவனுக்காக காத்திருக்காமல் தன் கோப்பையை முடித்தான் கேன்டி. அவன் கையில் இன்னும் இருக்கும் கோப்பையை பார்த்துவிட்டு முடிச்சுவிடுங்க பாஸ், போயி ஒரு தம் பத்த வைப்போம் என்றபடி முன்னால் நடந்தான் கேன்டி.

ஜி… சொல்றேன்னு கோவிச்சுக்காதிங்க, எப்போ மன்மோகன் சிங், வெளிநாட்டு கம்பெனிகளுக்கு அழைப்பு விடுவிச்சாரோ அப்பவே கம்யூனிசம் செத்துபோச்சு. இப்ப போய் நான் புரட்சி பண்றேன், கார்ப்பரேட் கம்பெனி ஊழியர்கள இணைச்சு சங்கம் ஆரம்பிக்கபோறேன், என்ன மாதிரி வேலையில்லாதவங்கள சேர்த்து போராடபோறேன்னு சொல்லி வாழ்க்கைய வேஸ்ட் பண்ணிக்காதிங்க… என்ன பாருங்க… டாக்ஸ்லாம் பிடிச்சே மாசம் ஒரு லட்சம் சாலெரி வருது, வருசா வருசம் நல்ல ஹைக் வேர கிடைக்குது, வைஃப் வேர சம்பாதிக்கிறா, புதுசா ஃப்ளாட் வாங்கியாச்சு, புள்ளைங்க சிட்டிலயே பெரிய ஸ்கூல்ல படிக்கிறாங்க, டெய்லி கார்ல தான் கொண்டுபோய் விட்டுட்டுவரேன். ஐயம் செட்டில்ட். இதுக்கு மேல என்ன வேணும் சொல்லுங்க… வீட்ல இருந்தா போர் அடிக்குமேனு ஆஃபிஸ்க்கு போறேன் அவ்வளவு தான். என சொல்லிவிட்டு கடைசி ஃபஃப் தம்மை இழுத்துவிட்டு… வாங்க சீக்கிரம் முடிப்போம், வீட்டுக்கு போகனும். என சொல்லிவிட்டு மிச்சமிருந்த சரக்கை நோக்கி நடந்தான் கேன்டி, கேன்டியை பின் தொடர்ந்தான் ரெஸ்யூம் அப்டேட்டர்.

ஜி… உங்க பேரு என்ன சொன்னீங்க…

நான் இன்னும் சொல்லவேயில்ல சகா.

இட்ஸ் ஓ.கே. நீங்க சொல்லவேணாம். உங்கள எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சுபோச்சு. உங்க ரெஸ்யூம் எனக்கு ஃபார்வர்ட் பண்ணுங்க, நான் ரெகமெண்ட் பண்ணா எங்க கம்பெனில கண்டிப்பா எடுத்துக்குவாங்க.

தாங்க்ஸ் ஃபார் எவெரிதிங்க் சகா, பட் ஐ கேன் மேனேஜ், நானே பாத்துக்கிறேன்.

யோவ், புரியாம பேசாதயா… உனக்கு ஏன் எந்த கம்பெனிலயும் வேல கொடுக்கலனு தெரியுமா… உன் ஃப்ரண்ட்ட மட்டும் ப்ளாக் லிஸ்ட்ல வைக்கல, உன்னையும் தான் வைச்சு இருப்பாங்க. எங்க போனாலும் வேல கிடைக்காது. நான் சொன்னா என் ஹெச்.ஆர் கேப்பான்யா, லாஸ்ட் டைம் திருநெல்வேலி போனப்போ அல்வாலாம் வாங்கி கொடுத்து கர்ரெக்ட் பண்ணி வச்சுருக்கேன். கண்டிப்பா நீ ரெஸ்யூம் ஃபார்வர்ட் பண்ணு நான் பாத்துக்கிறேன்.

சொல்லிவிட்டு எழுந்து சென்ற கேன்டி, அடுத்த நாள் தாமதமாக விழித்து, அவசரஅவசரமாக அலுவலகத்தை அடைந்தான். அதற்குள்ளாகவே அவன் அட்டன்ட் செய்ய வேண்டிய கிளைன்ட் மீட்டிங் முடிந்து இருந்தது. தலைவலி டேப்ளட் போட்டுக்கொண்டே மெயில் செக் பண்ண ஆரம்பித்தான். ஹெச்.ஆரிடமிருந்து வந்த ஒரு குறிப்பிட்ட மெயிலிலேயே அவனின் விழிகள் நிலைகுத்தி இருந்தன.

சார்.., மீட்டிங்க் நல்லபடியா முடிஞ்சுடுச்சு சார். கிளைன்ட்ஸ் ஆர் ஹேப்பி. ப்ராஜக்ட்டுக்கு ஓ.கே சொல்லிட்டாங்க, அன்ட் நவ் ஆன்வர்ட்ஸ் ஐயம் தி ப்ராஜக்ட் மானேஜர் ஃபார் திஸ் ப்ராஜக்ட். ப்ளீஸ் என்ன விஸ் பண்ணுங்க சார் என்று சொல்லிவிட்டு கை நீட்டினான் பேடி என்கிற பத்மநாபன். என்ன நடக்கிறது என்று புரியாத நிலையிலேயிருந்த கேன்டி வேண்டா வெறுப்பாய் கைகுழுக்கிவிட்டு ஹெச்.ஆர் அறையை நோக்கி, அவனை வேலையை விட்டு நீக்கியதற்கான காரணமறிய படபடப்புடன் நடந்தான்.

ஹாய் கேன்டி… வொய் ஆர் யூ ஸோ லேட்…? ஐ திங்க் யூ காட் மை மெயில். திஸ் ஈஸ் யுவர் லாஸ்ட் வீக் இன் திஸ் கம்பெனி, ப்ளீஸ் சர்ரெண்டர் யுவர் அஸ்ஸெட்ஸ் அசாப் அண்ட் மை பெஸ்ட் விஸெஸ் ஃபார் யுவர் ப்ரைக்ட் ஃப்யூச்சர். என சொல்லிவிட்டு வெளில போட நாயே என டீசன்ட்டாக சொல்வதை போல் கதவை நோக்கி கைகளை நீட்டினான் ஹெச்.ஆர்.

எதுவுமே பேச முடியாமல் வந்த ஆத்திரங்களையும் அழுகையும் அடக்கிக்கொண்டு வெளியேறினான் கேன்டி.

மிஸ்டர்.கேன்டி ஒன் மினிட், ஐ ஃபர்கெட் டு சே ஒன் திங்க். திஸ் அல்வா ஈஸ் வெரி டேஸ்டி அன்ட் யம்மி…

பட்டென கதவு சாத்தப்படும் சத்தம் மட்டுமே அந்த கணத்தில் அங்கிருந்தது.

சகா… என்ன சகா ஆச்சு, ரெண்டு நாளா ஆளையே காணோம்,

என்ன சகா என்ன மறந்துட்டீங்களா, நான் தான் சகா ரெஸ்யூம் அப்டேட்டர்…

யோவ்… ஓடி போயிரு… நான் செம காண்டுல இருக்கேன். எந்த நேரத்துல உனக்கு நான் வேலை வாங்கிதரேன்னு சொன்னேனோ, எனக்கு என் வேலை போயிடுச்சு… இப்ப என்ன பண்றதுனே தெரியாம உக்காந்து இருக்கேன்.

சகா…, ஏன் சகா ஃபீல் பண்றிங்க, நீங்க தான் செட்டில்ட் ஆச்சே. வீடு இருக்கு, கார் இருக்கு, வைஃப் வேர சம்பாதிக்கிறாங்க…

வீட்டுக்கு இன்னும் ஈ.எம்.ஐ முடிக்கலையா, புள்ளைங்கள படிக்க வைக்கிறதுக்காக பெர்சனல் லோன் எடுத்தேன் அதையும் இன்னும் அடைக்கல, கிரடிட் கார்ட் பில் கூட வந்துடுச்சு, வைஃப்ட காசு கேட்டா கேவலமா பாக்குறா, பெட்ரோல் போட காசு இல்லாம இன்னைக்கு ஒரு நாள் பஸ்ல போங்கடனா.., பஸ்லயா… நாங்களா… ஐயயோ அந்த கிரவுட்ல, வேர்வ நாத்ததுல நாங்க எப்பிடி போகறதுனு சொல்லிட்டு ஸ்கூலுக்கு போகாம லீவு போட்டுட்டு உக்காந்துட்டானுக. இது எல்லாத்துக்கும் மேல வீட்ல நீங்க சும்மா தானே இருக்கீங்க, எதுக்கு தண்டமா வேலைக்காரிக்கு சம்பளம்னு சொல்லி அவள நிப்பாட்டிட்டு என்ன வீட்டுவேல பாக்க சொல்றாயா. வீட்ல இருக்க முடியாம இங்க வந்தா, நீ வேற டார்ச்சர் பண்ற…

எதுக்கு வீட்டுக்கு அனுப்புனாங்க…? ரீசன் ஏதாவது சொன்னாங்களா…?

பெர்ஃபார்மன்ஸ் பத்தலயாம். பத்து வருசமா இதே பெர்ஃபார்மன்ஸ் தானே கொடுத்துட்டு இருக்கேன். பத்து வருசத்துக்கு முன்னாடி நட்டத்துல ஓடிட்டு இருந்த கம்பெனி இப்போ இந்தியாவிலேயே டாப் ரிவென்யூ கம்பெனியா இருக்கே எப்பிடி, எல்லாம் எங்களாலதான். வாரக்கணக்குல வீட்டுக்கு போகாம கம்பெனியே கதினு கடந்து உழைச்சு, ஒவ்வொரு ப்ராஜக்ட்டையும் முடிச்சு, கிளைன்ட கன்வின்ஸ் பண்ணி, இதான் அவன் கேட்ட ப்ராஜக்ட்னு அவன நம்ப வைச்சு, எப்படிலாம் கம்பெனிக்கு ஃப்ராஃபிட் வாங்கி கொடுத்தோம்னு தெரியுமா, நேத்து வந்த அந்த சின்ன பசங்களுக்கு. நான் வாங்கி கொடுத்த அல்வாவ சாப்டுகிட்டே எனக்கு அல்வா கொடுக்கிறான்யா அவன். அவன மட்டும் வெளில பாத்தேன், சங்க அறுத்திறேன் பாரு.

அவன ஏன் சகா திட்டுறீங்க… அவன் வெறும் அம்பு மட்டும் தான். எய்தவன் கம்பெனிகாரன், அவன என்ன பண்றதுனு யோசிங்க.

கம்பெனிகாரன என்னயா பண்ணமுடியும், ஏதாவது எதிர்த்து கேட்டா என்னயும் உங்க லிஸ்ட்ல சேர்த்துடுவானுக… அப்புறம் எங்கயும் வேலை கேட்டு அழைய முடியாது…

அவிங்க ஒரு சங்கம் வச்சு நம்மள ஆட்டும் போது, நாம ஒரு சங்கம் வச்சு அவிங்கள ஆட்ட முடியாதா சகா.

இதுலாம் பேசுறதுக்கு தான்யா நல்லா இருக்கும். பிராக்டிக்கலா நடக்குமானு யோசிச்சு பாரு.

ஏன் சகா நடக்காது, எந்த மன்மோகன் சிங் வெளிநாட்டு கம்பெனிகள கூப்பிட்டு கம்யூனிசத்த அழிச்சார்னு சொன்னீங்களோ, அதே மன்மோகன் சிங் தான் தகவல் அறியும் உரிமை சட்டத்தையும் கொண்டு வந்தாரு. அதுல போட்டு ஏன் தூக்குனாங்கனு கேள்வி கேளுங்க. ஒழுங்க பதில் வரலனா கோர்ட்டுக்கு போவேன்னு மிரட்டுங்க.

நடக்குமாய்யா…

ட்ரை பண்ணுங்க சார்…

துளித் துளியாய் - 64

துளித் துளியாய் - 63

துளித் துளியாய் - 62

பெட்டி - சிறுகதை

                             

நானும் என் அறையும்

        நான் இந்த நகரத்திற்கு வேலையின் நிமித்தமாக வரவேண்டிய கட்டாயம். நான் இங்கு என் நண்பர்களோடு வந்தேன். நாங்கள் இங்கு ஒரு ஆண்கள் விடுதியில் தங்கினோம். என்னோடு சேர்த்து மொத்தம் 10 பேர் எங்களுக்கென்று தரப்பட்ட வீட்டில். அதில் இரண்டு அறைகள், ஒரு சமையற்கட்டு, ஒரு வராந்தா. வந்த இரண்டு மாதம் மட்டும் தான் அனைவரும் சேர்ந்து இருந்தோம். ஒருவர் பின் ஒருவராக வேறு வேறு இடத்திற்கு சென்றார்கள். கடைசியாக நான் மட்டுமே மீதம் இருந்தேன். அனைவரும் வெளியேறிய பின்னர் தான் முதன்முதலில் அதை சமையற்கட்டின் மேலேயிருந்த தட்டில் பார்த்தேன். அது ஒரு கருப்பு நிறப் பயணப்பெட்டி. அது பெரியதாக இருந்தது. நல்ல தரமான நிறுவனத்தின் பெட்டி அது. அதன் விலை எப்படியும் 2000ரூ மேல் இருக்கும். அதை பார்த்த கணமே என்னோடு தங்கியிருந்த யாரோ ஒருவர் இங்கேயே விட்டுவிட்டுப் போய்விட்டார்கள் என்று முடிவெடுத்தேன். அதை கீழேயிறக்கி திறந்துப் பார்த்தப்போது அதில் ஏதுமில்லை. வெறுமையாக இருந்தது. இருந்தப்படியே அதை மேலே வைத்துவிட்டேன்.

தெரியாத உரிமையாளர்

        என்னோடு தங்கியிருந்த மற்றவர்களுக்கு கைபேசியில் தொடர்புக்கொண்டு இந்த பெட்டிப் பற்றி கேட்டேன். யாரும் இதனை உரிமைக்கொள்ளவில்லை. அடுத்த நாள் அனைவருக்கும் விரிவாக ஒரு மின்னஞ்சல் அனுப்பினேன். அதற்க்கும் யாரும் பதிலளிக்கவில்லை. மீண்டும் மீண்டும் கைபேசியில் அழைத்து கேட்டப்போதும் யாரும் அது தன்னுடையது தான் என்று கூறவில்லை. எங்களைத் தவிர வேறுயாரும் அந்த அறையில் தங்கியிருந்தார்களா என்று வீட்டு உரிமையாளரிடம் கேட்டேன். நாங்கள் தான் முதன்முதலில் இந்த வீட்டில் தங்குவதாகும் இதற்கு முன்னர் யாரும் தங்கவில்லையென்று சொன்னார். யாருக்கும் சொந்தமில்லாமல் அது ஒரு அநாதை பெட்டியாக காட்சியளித்தது.

உரிமை கோருதல்

என் நண்பர்கள் வீட்டைவிட்டு காலிசெய்து போன சில மாதங்களில் இரண்டு வடகத்தி இளைஞர்கள் அந்த வீட்டில் தங்க வந்தார்கள். சில வாரம் கழித்து அவர்கள் சமையற்கட்டில் இருந்த பெட்டிப் பற்றி என்னிடம் கேட்டார்கள். என் நண்பர்களில் யாரோவொருர் இதை இங்கேயே விட்டுவிட்டுப் போய்விட்டார்கள் என்றேன். அதிலொருவன் கடைசிவரை யாரும் இதை தேடி வரவில்லையென்றால் தான் அந்தப் பெட்டியை எடுத்துக்கொள்வதாக சொன்னான். நான் அதை மறுத்து, மீண்டும் ஞாபகம் வந்து அந்த நண்பனே எடுத்துக்கொள்வான் என்று சொல்லிவிட்டேன். அவர்களும் சில மாதங்களில் வேறு இடத்திற்கு சென்றனர். நானும் அந்த பெட்டி சமையற்கட்டில் இன்னும் இருப்பதை உறுதிப்படுத்திக்கொண்டேன். பின் இன்னொருவன் அந்த வீட்டிற்கு தங்க வந்தான். அவனும் சில நாட்கள் கழித்து அந்த பெட்டிப் பற்றி விசாரித்தான். அதே காரணத்தை இவனிடமும் கூறினேன். பெட்டி அப்படியே அங்கேயே இருந்தது.

நஞ்சு தலைக்கேறியது

        ஒரு சனிக்கிழமை யாரும் இல்லாத நேரத்தில் பெட்டியை கீழேயிறக்கி பார்த்தேன். அது மிகவும் அழுக்காகயிருந்தது. அதை சுத்தப்படுத்தி நீரால் கழுவி மீண்டும் அதை புதியதைப் போல் காணச்செய்தேன். அதை பார்க்கும்போது எனக்கு அதை நானே எடுத்துக்கொள்ளாம் என தோன்றியது. ஆனால் மனம் அதற்கு சம்மதிக்கவில்லை. மீண்டும் அதை மேலே வைத்தேன். வீட்டிற்கு வருபவர்கள் எல்லாம் அதை பார்த்து அதனைப்பற்றி கேட்டுக்கொண்டேயிருந்ததால் அதை எடுத்து என் அறையின் மேலே வைத்துவிட்டேன். இரண்டு மூன்று மாதங்களுக்கு ஒருமுறை அதை சுத்தப்படுத்தி வைத்தேன். இன்னமும் அதை யாரும் உபயோகிக்காமல் தனியாகவேயிருந்தது. அது அங்கே தான் இருக்கிறதாவென்று அடிக்கடி பார்த்து உறுதிப்படுத்திக்கொண்டேன்.

பெட்டியைக் காணவில்லை

        ஒரு நாள் பணி முடிந்து அறைக்கு திரும்பிய போது, எதேச்சையாக மேலேப் பார்த்தேன். பெட்டியை காணவில்லை. சமையற்கட்டில் பார்த்தேன், இன்னோரு அறையில் பார்த்தேன், வீட்டின் பிறப்பகுதியில் தேடினேன். காணவில்லை. பின் என் அறைக்கு வந்து என் கட்டிலில் அமர்ந்தப்போது நான் அதை என் பக்கத்தில் இருக்கும் குமார் கட்டிலின் அடியில் கண்டேன். அதை தூக்கியப்போது அது கனமாகயிருந்தது. திறந்துப்பார்த்தப்போது அதில் அவனுடைய துணிகள் இருந்தது. அதை அப்படியே வைத்துவிட்டேன். குமார் வந்தவுடன் அவனிடம் கேட்டதற்கு யாருக்கும் பயனப்படாமல் இருப்பதால் தான் உபயோகபடுத்திக் கொள்வதாக கூறினான். என் நண்பன் ஞாபகம் வந்து கேட்டால் திருப்பி தந்துவிடுவதாக சொன்னான். நான் ஏதோவொரு கவலையுடன் தலையசைத்து அமர்ந்துவிட்டேன்.

குழப்பம் ஆரம்பம்

        குமார் பெட்டியை எடுத்துக்கொண்டதில் இருந்தே அதை பற்றி நிறைய நினைக்க ஆரம்பித்தேன். அடிக்கடி பெட்டியை பார்த்துக்கொண்டேன். அவன் இல்லாத சமயத்தில் அதனை திறந்துப் பார்த்தேன். இந்த துணிகள் வைப்பதற்கா இவன் இதை பயன்படுத்துகிறான் என்று கோபமாக வந்தது. வேறு இடமா இல்லையென்று கடிந்துக்கொண்டேன். முன் பழகியதுப்போல் இல்லாமல் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வேறு மாறி அவனிடம் பழக ஆரம்பித்தேன். கேட்ட கேள்விக்கு பதில், சரியாக முகம் காட்டி பேசாதிருத்தல் என அவனிடம் பெரியதாக எதுவும் வைத்துக்கொள்ளவில்லை.

பெட்டிப் புறப்பட்டது

        ஒரு நாள் பணி முடித்து வீடு திரும்பியப்போது அவன் அந்த பெட்டியை எடுத்துக்கொண்டு ஊருக்கு புறப்பட்டான். எப்போதும் இல்லாமல் ஏன் இன்று இதை எடுத்துக்கொண்டு போகிறான் என்று எனக்குள் கேட்டுக்கொண்டேன். இத்தனை நாள் கொண்டுப்போகவில்லையே, திரும்பக்கொண்டு வருவானா இல்லை அங்கேயே யாருக்காவது கொடுத்துவிடுவானா என்று பல கேள்விகள். எனக்கு எல்லைக்கு மீறி கோபம் தருவதாகயிருந்தது அவன் அதை என்னிடம் ஒரு வார்த்தை கூடச் சொல்லாமல் எடுத்து சென்றது.  பெட்டி எனக்கு தெரிந்து அதன் முதல் பயணத்தை ஆரம்பித்தது.

மனப்போர்

        அன்று இரவு தூக்கமே வரவில்லை. வெகு நேரமாக அதை பற்றியே யோசித்துக் கொண்டுயிருந்தேன். மீண்டும் மீண்டும் அதே கேள்விகள். அடுத்த நாள் குளிக்கும் போதும் இதே கேள்விகள். பெட்டி திரும்ப வருமா இல்லை அப்படியே போய்விடுமா. அவனின் உருவத்தை பெட்டியோடும் பெட்டி இல்லாமலும் கற்பனை செய்து பார்த்து கொண்டேயிருந்தேன். அதை பற்றி நினைக்காமல் இருக்கமுடியவில்லை. ஒரு சிறு பைத்தியமாக இல்லை ஒரு பைத்தியமாக முழுதாக மாற ஆரம்பித்தேன்.

கண் திறந்த உறையாடல்

        ’ஜான், எப்படி இருக்கடா?’

        ’நல்லாயிருக்கேன் டா, நீயி?’

        ’ம், ஏதோ இருக்கேன் டா’

        ’என்னடா குரல் சரியில்லை. என்னாச்சு?’

        ’ஒண்ணுமில்லடா. நல்லாதான் இருக்கேன்’

        ’மச்சி, உன்ன ஏழாவது படிக்கறப்ப இருந்து எனக்கு தெரியும். உன் குரல் வச்சே உன்னோட மனசு நல்லாயிருக்கா இல்லையானு கண்டுபுடிச்சிருவேன். சொல்லு என்னாச்சுனு சொல்லு’

        ’ஆமாம் டா, மனசு சரியில்ல டா. ரெண்டு மூனு நாளா ஒருமாறி இருக்கு’

        ’யாராச்சும் ஏதாவது சொன்னாங்களா? எதாச்சும் பிரச்சனையா?’

பெட்டியின் கதையை முழுதாக அவனிடம் சொன்னேன்.

        ’டேய், நான் ஒண்ணு கேக்கட்டுமா?’

        ’கேள்றா’

        ’நீ யாரு டா?’

        ’உன் நண்பன்’

        ’எனக்கில்ல, இந்த உலகத்தில நீ யாரு?’

        ’ஒரு மனுசன்’

        ’மனுசனா பொறந்த எல்லாதுக்குமே இதே நோய் தான் இருக்கு. ஆசை. ஆசை. அவனவன் அவன் எல்லைக்கு மேல ஆசப்படுறான். அவனுக்கு சொந்தமில்லாத ஒரு பொருள் மேல ஆச வச்சு, நாயா பேயா அது பின்னாடி அலைஞ்சு பைத்தியமா மாறிப்போறான்’

        ’இல்ல டா, அது வந்து…’

        ’நிறுத்துடா. பேசுறத நிறுத்து. பெரிய சமத்துவவாதி, பகுத்தறிவாதினு பேசுற. ஒரு பகுத்திறிவாதி இப்படி தான் அடுத்தவன் பொருள் மேல ஆச வச்சு அலைவானா? உனக்கு சொந்தமில்லாத ஒரு பொருள் பத்தி கவலபடுறியே அது பேரு என்ன? கொஞ்சமாவது யோசிக்க வேணாம்? வெக்கமாயில்ல உனக்கு?’

        ’ஆனா அது என் கூட இருந்த யாரோ ஒருத்தனோடுது தானே. அதனால..’

        ’உன்னோடுதில்லல. யாரும் வந்தானா அது எனக்கு சொந்தமின்னு?’ நீ சம்பாரிச்ச காசுல வாங்கல, உங்க அப்பா வாங்கி தரல. அப்புறம் ஏன்?’

        ’ஏன்னு தெரியலடா’

        ’உனக்கு தெரியும் நான் சாவோட எல்லைக்கு போயிட்டு வந்தவன். ஆம்புலன்ஸ்ல நினைச்சுட்டேன் அவ்ளோ தான் நான். இனி புழைக்க மாட்டேனு டாக்டர் சொன்னப்ப நீயும் தானே இருந்த. ஆனா இப்ப உன்கிட்ட பேசுறேன்’

        ’சாரிடா’

        ’அந்த எல்லைய பாத்ததால சொல்றேன். எதுவுமே உனக்கோ எனக்கோ சொந்தமில்ல. எதுவும் நிரந்தரமில்ல. தேவயில்லாத ஒரு விசயத்த மனசுல போட்டுகிட்டு இப்படி குழம்பிப்போயிருந்த பாக்க நல்லாவாயிருக்கும். நமக்கு முடிக்க வேண்டிய வேல நிறையாயிருக்கு. அத பத்தி கவலபடு. அத விட்டுட்டு இது எதுக்கு. போ போயி வேற வேலய பாரு, மேட்ச் பாரு, பாரதியார் கவித படி, கத எழுது. அத விட்டுட்டு பெட்டி இருந்துச்சாம் இவன புடிச்சுகிட்டு விடாம துரத்துச்சாம்னு’

        ’சாரிடா, இனி அத பத்தி நினைகல டா. எனக்கு இப்ப தான் புரியுது. சனியன் யாருகிட்டயோ எங்கேயோ இருந்துட்டு போகுது. அத பத்தி இனி கவலபட மாட்டேன் டா’

        ’சரி விடு, அடுத்து எப்ப ஊருக்கு வர?’

        ’தெரியலடா, வந்த சொல்றேன்.

        ’கண்டிப்பா சொல்லு, பாக்கலாம்’

        ’பாக்கலாம்’

குமாரின் வருகை

        குமார் சில நாட்கள் கழித்து வந்தான். அவன் என்னிடம்

        ’என்னனா ரொம்ப சந்தோசமா இருக்கீங்க? என்ன விசயம்?’

        ’கொஞ்ச நாளாவே ஒரு சனியன் என்ன புடிச்சி இருந்துச்சு, இப்ப அத ஓட வச்சுட்டேன். அதான் நிம்மதியா இருக்கேன்’

        ’சரி சரி’

பெட்டி குமாரின் கட்டிலுக்கடியில் இருந்தது. அது என்னை பார்த்து மொறைபதுப்போல் இருந்தது. நான் அதை பார்த்து சிரித்துக்கொண்டிருந்தேன்.

இயல்பு நிலைக்கு அருகில்...

பைத்தியக்காரனாகிய நான்,
சில காலம்
இயல்பு நிலைக்கு
திரும்பலாம் என்றிருக்கிறேன்.
எப்படி என்றா கேட்கிறீர்கள்…

ஒரு ரயில் நிலையத்தில்
குண்டு வெடிப்பு நிகழ்ந்தால்,
சிதறிய இரத்தம் உறைவதற்குள் – நீங்கள்
இயல்பு நிலைக்கு திரும்புவீர்களே,
அதை போல…

ஒரு பச்சிளம் குழந்தை
பாலியல் வன்புணர்வுக்கு உட்படுத்தப்பட்டால்,
அந்த வலி மறையுமுன்பே - நீங்கள்
இயல்பு நிலைக்கு திரும்புவீர்களே,
அதை போல…

மீத்தேன் வாயு போராட்டத்தை ஆதரித்தோ,
ஆற்று மணல் கொள்ளையை எதிர்த்தோ,
ஒருநாள் அடையாள கடையடைப்பு
போராட்டத்தை நிகழ்த்தி,
இயல்பு நிலைக்கு திரும்புவீர்களே,
அதை போல…

ஐந்து வருடத்திற்கு ஒருவரை
ஆட்சி கட்டிலில் அமர்த்தி
உங்களை சுரண்ட அனுமதித்துவிட்டு,
டீக்கடையில் அமர்ந்து
இட்லி கம்யூனிசம் பேசிவிட்டு
வீராவேசமாய் எழுந்து போவீர்களே
அதை போல…

இவையெல்லாம் விட,
தலைக்கேறிய போதையால்
விபத்தில் சிக்கி மூளை சிதறியவனையும்,
சாக்கடையில் விழுந்து
பிதற்றி கொண்டிருப்பவனையும்
சர்வ சாதரணமாய் கடந்து
இன்னொரு குவாட்டர் சொல்வீர்களே
அதை போல…

அழகாய்த் தெரிந்திடும்

நடுநிசி நாய்கள்

இருள் மையச்சூழ்ந்து சந்திரன் மேலெழுந்து வளி வலியிழந்து சப்தமற்ற நடுநிசியில் தான் அவைகளை கண்டேன்.

ஒடவோ வேகமாக நடக்கவோ இல்லை.
எந்த வேலையும் இல்லாத சோம்பேறி நடையும் இல்லை.
மெதுவாக அசைந்து நான்கு கால்களை முன்வைத்து நடந்தது.

தனியாக வரும் என்னை பார்த்து அது குரைக்கவில்லை. பல நாள் என்னை பார்த்து பழகிய வழக்கமோ விட்டுவிட்டது.

அங்கே இரண்டு பெரிய நாய்கள் கொஞ்சி விளையாடுகின்றன. வலிக்காதவாறு வாயால் காதை கடித்து விளையாடுகின்றன. ஒன்றை ஒன்று புரட்டி தள்ளிவிடுகின்றன.

சில வயதான நாய்கள் குளிருக்கு சுகமாக சுருண்டு படுத்தப்படி எப்போதோ சாலையில் கடக்கும் வாகனங்களை கண்ணை மட்டும் திறந்து பார்க்கின்றன.

என் காலடி சத்தம் கேட்டு தாய் நாயின் கண்டிப்பை மீறி தைரியமாக குட்டி நாய்கள் சாலையின் மையம் வரை வருகின்றன. எட்டா இடம் அடைந்த மகிழ்வில் அந்த நாய் குட்டிகள் துள்ளி குதித்து ஓடுகின்றன. என் முகம் பார்த்து இவன் அருகில் செல்லலாமா கூடாதாவென்று திகைத்து நிற்கின்றன.

நான் உதடுகளை குவித்து "ச்சூ ச்சூ "என்று கனிந்து அழைத்தவுடன் என்னை கண்டு பயந்து ஓடுகின்றன.

பகலில் புரியாதவொரு வாழ்க்கை வாழ்ந்துவிட்டு இரவில் தங்களுக்கென ஓர் சுதந்திர சுகந்தமான வாழ்க்கை வாழ்கின்றன அந்த நடுநிசி நாய்கள்.

துளித் துளியாய் - 61

யாழிக்கு கவிதைகள்

  

நித்திரையில்லா நிசியொன்றில்,

வெட்டவெளியை வெறித்திருக்கையில்,

பிரபஞ்சத்தின் பிடரியில்

ஒரு மிகமிகச்சிறிய

துகளெனவிருக்கும் நிலவு – என்

விழிகளுக்குள் நிறைந்திருப்பதைபோல்

என் நினைவு நியூரான்களின் நீட்சிகளுக்குள்

நீயே நிறைந்து நிற்கிறாய்

அணுக்களுக்கு நிறை தரும்

துகளை கண்டறிந்து – அதற்கு

கடவுள் துகள் என்று

பெயரும் இட்டதைபோல்

என் காதலுக்கு நிறை தரும்

உன்னை கண்டறிந்து

நான் யாழி என்று

பெயரும் இட்டுக்கொண்டேன்.

நறுசிறு நாலுமணி பூவை போல

மெல்ல மலர்ந்து

என்னுள் நிறைந்து

என்னை முழுதாய் ஆட்கொண்டது

நம் காதல்.

யார் கண்பட்டதோ

பெருவெடிப்பு நடந்த பால்வெளியாய்

துகள்துகளாய் சிதறி கிடக்கிறதின்று.

ஈர்ப்புவிசையில்லா விண்வெளியில்

நிறையில்லை பொருட்களுக்கு.

காதல்விசையில்லா நானும் அப்படியே

நிறையற்றவனாய்

நிராகரிக்கப்பட்டவனாய் நிற்கிறேன்.

இணைவதும் பிரிவதும்

அதன் விளைவுகளுமே அறிவியல்.

இணைவதும் பிரிவதும்

அதன் விளைவுகளுமே காதல்.

இணைவதும் பிரிவதும்

அதன் விளைவுளுமே நாம்.

RIP - 63*

இதுவே என் தீயிடம்

இனிமேல் இங்கே தூறிடும்

இதுவே என் ஓய்விடம்

இதயம் இங்கே தூங்கிடும்

இதுவே என் போரிடம்

புழுவும் என்னை கூரிடும்

யாக்கை வெந்து தீரவே

காக்கை வந்து கூடிடும்

மண் சூழ்ந்து மூடவே

கண் கூர்ந்து தேடிடும்

அனலாகி எரிந்த பின்னே

தாகங்கள் எடுக்குமோ

மண்ணாகிப் புதைந்த பின்னே

மாற்றங்கள் நிகழுமோ

இரவும் முடிந்தது

விதியும் முடிந்தது

கனவும் கரைந்தது

திதியும் கரைந்ததுவோ

பாரதி-கண்ணம்மா

கண்ணம்மா : நீ வசிக்க உனக்கு நிரந்தர இடமில்லை.

பாரதி : காணி நிலம் தானே, அதை பராசக்தி பார்த்து கொள்வாள்.

கண்ணம்மா : உனக்கென ஒரு வேலை இல்லை

பாரதி : கவிதை எம் தொழில்.

கண்ணம்மா : அடுத்த வேளை உனக்கு உணவு இல்லை.

பாரதி : கவலையை விடு, இச்சகத்தினை அழித்திடுவோம்.

கண்ணம்மா : நீ தனியொரு மனிதன்.

பாரதி : நான் அக்கினி குஞ்சு, ஒரு காட்டினை எரிக்க இது போதும்.

கண்ணம்மா : உன் உயிருக்கு விலை வைத்திருக்கிறார்கள்.

பாரதி : அச்சமில்லை அச்சமில்லை அச்சமென்பதில்லை,
இச்சகத்தி ளோரெல்லாம் எதிர்த்து நின்ற போதினும்
அச்சமில்லை அச்சமில்லை அச்சமென்பதில்லையே

கண்ணம்மா : உனக்கு உன்னைப் பற்றி கவலையே இல்லையா?!

பாரதி : என்னை கவலைகள் தின்ன தகாதென, நான் நின்னை சரணடைந்துவிட்டேன்

கண்ணம்மா :   ஏன் யாருக்குமே இல்லாத விடுதலை வேட்கை உனக்கு மட்டும்..!?

பாரதி : தேடிச் சோறு நிதம் தின்று – பல
சின்னஞ்சிறு கதைகள் பேசி – மனம்
வாடித் துன்பமிக உழன்று – பிறர்
வாடப் பலசெயல்கள் செய்து – நரை
கூடிக் கிழப் பருவம் எய்தி – கொடுங்
கூற்றுக்கு இரையெனப் பின்மாயும் – பல
வேடிக்கை மனிதரைப் போலே – நான்
வீழ்வேன் என்று நினைத்தாயோ? – என் கண்ணம்மா
நான் வீழ்வேன் என்று நினைத்தாயோடீ?

கண்ணம்மா :   இல்லையடா இல்லவேயில்லை...,
தாய்க்கு பெருமிதம், தன் மகனை சான்றோன் என கேட்டல், உனக்கு பெருமிதம், தேன் வந்து பாயும் செந்தமிழ் நாடு, எனக்கு பெருமிதம் நான் உன்னோடு கொண்ட மருவ காதல். மீண்டும் உன்னிடம் ஒருமுறை கேட்கிறேன், இங்கே, இப்புவியிலே, உன்னை போல வாழ்வதற்கு வல்லமை தாராயோ..?

பாரதி : நேர்பட பேசு, ரௌத்திரம் பழகு, இனியொரு விதிசெய்.

கண்ணம்மா : சரி, சென்று வா, ஆனால் ஆசை முகம் மறையும் முன்பே மீண்டும் வந்துவிடு.

பாரதி : சாத்திரம் பேசுகிறாய் – கண்ணம்மா!
சாத்திர மேதுக்கடீ?
ஆத்திரங் கொண்டவர்க்கே – கண்ணம்மா!
சாத்திர முண்டோடி?
மூத்தவர் சம்மதியில் – வதுவை
முறைகள் பின்புசெய்வோம்
காத்திருப் பேனோடீ? – இது பார்,
கன்னத்து முத்த மொன்று!

டெக் மழை - V 1.0

இனிமேல் வாரா வாரம் நிகழும் முக்கியமான டெக் செய்திகளைப் பற்றி இந்தப் பகுதியில் காணலாம். முக்கியமாக மொபைல்கள், டெப்லட்கள் பற்றிய செய்திகளை அலசலாம்.

                புது மொபைல் வாங்க வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டிருப்பவர்களுக்கு தற்போது இரண்டு நல்ல செய்திகள் உள்ளன. ஒன்று   சீனாவின்  ஆப்பிள் என்று அழைக்கப்படும் சியோமியின் ரெட்மி நோட் (Redmi Note) அடுத்த மாதம் 2 ம் தேதி இந்தியாவில் விற்பனைக்கு வருகிறது. அதே தேதியில் flagship killer என அழைக்கப்படும் OnePlus One னும் இந்தியாவில் விற்பனைக்கு வருகிறது. இந்த இரண்டுமே அவற்றினுடைய specification களை வைத்து பார்க்கும் பொது மிகவும் குறைவான விலையில் இங்கே விற்கப்படபோகின்றன. அதிலும்  ரெட்மி நோட் (Redmi Note)  வெறும் 9000 மட்டுமே. OnePlus One 25000 க்குள் விற்கப்படலாம் எனக்  கூறப்படுகிறது.

ரெட்மி நோட் (Redmi Note) - ன் specificationகள்  இங்கே: http://www.flipkart.com/mi/note

  

 OnePlus One - ன் specificationகள்  இங்கே: https://oneplus.net/one

Amazon link:

      இது வரை அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட அணைத்து சந்தைகளிலும்  OnePlus நிறுவனம் தனது மொபைலை தனியாகவே  விற்று வந்தது. அனால் இந்தியாவில் amazon உடன் கூடு சேர்ந்துள்ளது. இதற்கு பல காரணங்கள் சொல்லப்பட்டாலும் மூக்கியாமானது இந்தியாவின் சந்தை அளவே ஆகும். சியோமி வழக்கம் போல flipkart மூலம் தனது பொருட்களை (மொபைல்களை) விற்பனை செய்கிறது.

          சரி அனால் இரண்டையுமே வாங்குவது அவ்வளவு எளிதல்ல. இதுதான் இங்கு சிக்கலே. ரெட்மி நோட் (Redmi Note) ஐ பொறுத்தவரை வார வாரம் செவ்வாய் கிழமைகளில் அது விற்பனை செய்யப்படும். அதற்கு நீங்கள் முதலில் ப்ளிப்கர்ட்ல் register செய்திருக்க வேண்டும். அதுவும் அந்த sale (விற்பனை) மதியம் 2 மணிக்கு ஆரம்பிக்கும். நீங்கள் login செய்து உள்ளே செல்வதற்குள் அவுட் ஒப்  ஸ்டாக் (out of stock) என்ற மெசேஜ் மட்டுமே வரும். இதே போன்ற பிரச்சனைகளைதான் நாம் redmi1s மற்றும் mi3 மொபைல் விற்பனைகளிலும் சந்தித்தோம்.

      ரெட்மி நோட் (Redmi Note) - வது வாரா வாரம் வரும், அதிர்ஷ்டம் இருந்தால் கிடைத்து விடும். அனால் OnePlus One - ஐ நீங்கள் வாங்குவதற்கு உங்களுக்கு invite தேவை. invite பெறுவது மிகவும் கடினமான காரியம். முகநூல், கூகிள் +, ட்விட்டர் போன்றவற்றில் இதற்காக பல்வேறு குரூப் கள் உண்டு. அங்கு சென்று பார்த்தால், ஒரு invite-ஐ பெறுவது எவ்வளவு கடினம் எனப் புரியும். (நானும் கிட்டதட்ட முன்று மாதங்கள் கழித்துதான் invite  - ஐ பெற்றேன் ). இந்தியாவில் நீங்கள் இதை வாங்க உங்களுக்கு region specific invite தேவை. அதாவது அமெக்காவில்  ஒருவர் இந்த மொபைலை வாங்குகிறார் என வைத்துக் கொள்வோம். அவருக்கு சில நாட்களோ, மாதங்களோ கழித்து OnePlus நிறுவனம் மூன்று invite களை அனுப்பும். அதை அவர் அவரது நண்பர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளலாம். அனால் அவரது நண்பர் இந்தியாவில் இந்த invite  - ஐ பயன்படுத்தி OnePlus One - ஐ  வாங்க முடியாது.

      அது மட்டுமின்றி இந்திய invite -கும், மற்ற நாட்டு  invite - களுக்கும்  ஒரு முக்கிய வித்தியாசம் ஒன்று உள்ளது. மற்ற invite களை பயன் படுத்தி 24 மணி நேரத்திற்குள் நீங்கள் OnePlus One -ஐ வாங்க வேண்டும். இந்திய invite -கு இந்த கால அவகாசம் 48 மணி நேரமாக அதிகரிக்க பட்டுள்ளது.

     சரி ஏன் இந்த முறைகள் பின்பற்றபடுகின்றன. இரண்டு கம்பனிகளுமே சொல்லும் காரணம் demand ஐ மீட் செய்ய முடியாது என்பதுதான்.  ஆனால் இது ஒருவகையான எதிர்பார்பை ஏற்படுத்தி விற்பனையை பெருக்கும் செயலாகவே பார்க்கபடுகிறது. இதைப் பற்றி விரிவாக வரும் வாரங்களில் அலசுவோம்.

                                                                                              

                                                                                                 - சராசரி இந்தியன்